کفش
کفش يكي از اصليترين و مهمترين تجهيزات كوهنوردي است و بايد درانتخاب آن بسیار شود. ویژگیهای يك كفش خوب سبكي، مقاوم بودن و حفظ پا در مقابل خطراتی چون پیچ خوردگی و گزش و رطوبت و... ميباشد .پادرد، تاول، ميخچه و سرمازدگي ميتواند در اوج لذت بردن از برنامه از درد حتی اشک شما را در آورد.
در ورزش کوهنوردی شاید بیشتر از هر ورزشی کفش اهمیت داشته باشد به طوری که گاهی علت بروز برخی از حوادث ناگوار در كوه نتيجه استفاده نكردن از كفش مناسب كوه است.شاید شما هم مشاهده کرده باشید که گاهی افراد با پوشیدن کفشهای کهنه و پاره ی خود به کوه می روند اما به جای لذت از طبیعت تنها درد پاهای خود را احساس می کنند .
اندازه كفش كوه براي راحتي بايد طوری باشد كه كوهنورد بتواند ساعتها كفش را بپا داشته باشد بدون اینکه او را اذیت کند .اما بدانید اندازه كفش مناسب تنها با پوشيدن و راه رفتن مشخص ميشود نه با بالا و پایین پریدن و نیز بهترین زمان انتخاب کفش در ساعات شب است!!؟؟!!.یک کفش هنگامی مناسب است که فشاري بر انگشتان و بهويژه در اطراف و گوشههاي پا وارد نکند. كفش نه بايد آنقدر تنگ باشد كه جريان خون كند شود و نا آنقدر گشاد كه از فرمان كوهنورد خارج شود. كفش تنگ موجب بروز ناراحتي و تغيير شكل پا و محدوديت در حركات كوهنورد ميشود و نیز باعث ايجاد زخمهاي دردناك و ميخچه وميشود . كفش گشاد و بزرگ به اندازه كفش كوچك ميتواند ايجاد ناراحتي كند چرا كه پا در داخل آن ميلغزد و ايجاد اصطكاك ميكند و در نتيجه آن اصطكاك موجب بروز ميخچه ميشود.اصولاجلوي كفش بايد به اندازه كافي پهن باشد تا انگشتان پا داخل آن حركت كندو نیز سعی کنید تا آنجا که می توانید از کفشهای ساقدار استفاده کنید تا از پیچ خوردگی پا هم جلوگیری شود.
اما شاید بهترین و ارزانترین کفش برای کوهپیمایی یک پوتین باشد.
اگر شما پوتین را برای کوهپیمایی انتخاب می کنید به خاطر داشته باشید که :
- بعد از خریدن پوتین نوو قبل از استفاده حتما آن را یکبار واکس بزنید تا عمر آن بطور چشمگیری افزایش یابد.
- بعد از هر برنامه حتما پوتین را تمیز کرده و واکس بزنید تا برای دفعه بعد آماده شود.
+ نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 17:23 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با سلام خدمت دوستان عزیز
به علت مشکلات نتونستیم مدتی در خدمتتون باشیم اما انشاالله بتونیم جبران کنیم
اول از هر کاری از دوست خوبم آقا مهدی تشکر می کنم که به ما لطف داشتن...
+ نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 16:27 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با عرض سلام خدمت دوستان عزیز
چند نکته که در کوله بستن بايد رعايت کرد:
حتما کوله پشتی توسط کسی که آن را حمل می کند بسته شود تا طبق شرایط فیزیکی آن شخص باشد. يک کوله پشتی موقعی خوب بسته شده که ضمن حرکت اگر چيزی بخواهيد، سریعا بتوانید به آن دسترسی داشته باشید بنابراين :
۱- سعی شود وسايل و پوشاکی را که در مواقع ضروری و کلاً در طول روز به آن نياز نيست در قسمتهای زيرين کوله چيده شود و بهتر است برای جلوگيری از خيس شدن وسايل، مخصوصاً کيسه خواب و پوشاک، آنها داخل کيسه های پلاستيکی قرار داده شوند. پس از آن وسايل سنگين تر خود شامل کپسولها و ... را در راستای ستون فقرات از قسمت بالای لگن نزديک به بدن در قسمت بالای کوله قرار دهيد.
۲-مواد غذايي مورد نياز در طول روز مثل قمقمه، آب، تنقلات، غذای بين راه، کمکهای اوليه، یک بادگیر یا یک لباس گرم ، کلاه، دستکش، چراغ قوه، چاقو، ليوان را در جيبهای بغل و درب کوله جای دهيد.
۳- کوله پشتيها را بر اساس نوع برنامه و مدت آن انتخاب کنيد.یر برنامه های کوتاه بردن کوله های بزرگ جز سختی و مشقت چیزی دیگری ندارد.
۴-اشیاء تیز و برنده را بدون محافظ داخل کوله قرار ندهید.
۵-سعی کنید اشیائی را که هنگام حرکت ایجاد سروصدا می کنند را به نحوی ساکت کنید.
۶-پس از بستن کوله از لنگر ننداختن آن مطمئن شوید سپس به را بیفتید.
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 14:31 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با سلام خدمت دوستان عزیز
پیرو مطالب قبل ذکر چند نکته را لازم می دانم:
برای مراقبت از کوله پشتی :
1. از حمل ظرف شيشه ای در داخل کوله ها حتی المکان خودداری کنيد زيرا احتمال شکسته شدن وپاره کردن کوله ها می باشد. در ضمن وزن اين ظروف غالباً سنگين است. به جای این ظروفشیشه ای می توانید از ظرفهای طلقی یا یکبار مصرف یا پلاستیکی استفاده کنید.
2. برای حمل مواد نفتی و يا هر چيز ديگری که احتمال نشت آن می رود بايد دقت شود. که اين مواد در داخل ظرف کاملاً آببندی شده قرار گيرند .بهترین و ارزانترین ظرف بطریهای پلاستیکی نوشابه است.
3.به هنگام استراحت سعی شود پشت کوله که معمولاً از تعرق مرطوب می باشد به سمت خورشيد قرار گيرد تا رطوبت تا حدودی گرفته شود.البته قبل از آن پشت خود را حتما بپوشانید تا سرما نخورید
۴- در مواقع استراحت کوله را در جای مناسب قرار دهيد تا از غلطيدن به پايين جلوگيری شود.برای اینکار قبل از در آوردن کوله جای آنرا با پایا با سنگ درست کنید.
۵- هنگام مراجعت از برنامه ابتداً کوله خود را از ظروف کثيف يا مواد غذايي مانده از برنامه و نيز لباسهای خيس و کثيف تخليه کنيد سپس داخل آنرا تکان داده و هر آن چه را که در سفر از کوله مصرف کردید را در جای خود بگذارید.
۶. چنانچه در کوله پشتی پارگی مشاهده کرديد در اسرع وقت آن را ترميم کنيد.البته همیشه همراه خود نخ و سوزن داشته باشید زیرا در هر لحظه احتمال پارگی قسمتی از کوله وجود دارد .
۷. قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمينان حاصل کنيد.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 19:15 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با سلام
اولین و ضروری ترین وسیله کوهپیمایی کوله پشتی است و:
کوله پشتي انواع مختلفي دارد که بسته به نوع محل مورد نظر و برنامه کوهپيمايي انتخاب مي شود که قيمت آنها از حدود 5هزار تومان شروع و تا 200هزار تومان ادامه دارد .اما براي برنامه هاي ساده کوهپيمايي که اغلب در فصل بهار و تابستان برگزار مي شود لازم نيست که از وسايل گرانقيمت خارجي استفاده کرد بلکه با وسايل ولوازم ارزان قيمت اما با کيفيت و استاندارد هم مي توان يک برنامه خوب و به خاطر ماندني را اجرا کرد.
معيارهاي اساسي انتخاب کوله پشتي عبارتند از :
1- جنس کوله:کوله ها اغلب بر دو نوع برزنت و پارچه اي و الياف پلاستيکي که اين خود به انواع گوناگوني تقسيم مي شود که عبارتند از الياف ضد آب و ضد آتش و...
2-اندازه کوله :کوله پشتي ها اندازه مختلفي دارند که بسته به مدت زمان کوهپيمايي اندازه آنها تغيير مي کند . در انتخاب کوله پشتي دقت کنيد که کوله شما آنقدر بزرگ نباشد که تعادل شما را بر هم بزند يا آنقدر کوچک باشد که نتوانيد وسايل مورد نياز را برداريد.
در انتخاب کوله پشتي سعي کنيد :
آن کوله اي را انتخاب کنيد که اندازه آن براي برنامه هاي يکروزه حدود 40ليتر و برنامه هاي چند روزه 60يا70 ليتر باشد.
داراي يک يا چند جيب باشد تا بتوانيد لوازمي را که به آنها در بين توقفها نياز داريد مثل عينک و...در آن قرار دهيد.
سعي کنيد کوله پشتي را انتخاب کنيد که عرض آن از عرض بدن شما بيشتر نباشد زيرا سبب بر هم زدن تعادل شما مي شود.
اگر قصد خريد کوله هاي بزرگ را داريد سعي کنيد کوله اي را برگزينيد که داراي اسکلت بوده تا باعث آزار شما نشود .
از خريد کوله هاي تزئيني خودداري کنيد زيرا اگر قصد استفاده آن را درکوه داريد بدانيد که پول خود را دور ريخته ايد!
کوله شما بايد داراي بند کمر و جاهاي بستن زير انداز و کيسه خواب باشد همچنين بند هاي آن خيلي پهن و خيلي نازک نباشد .
به طرز دوخت کوله دقت کنيد که به آساني پاره نشود.
اگر بصورت حرفه اي و دائم کوهپيمليي را دنبال نمي کنيد يا اغلب برنامه هاي کوتاه مدت داريد به شما کوله پشتي هاي برزنتي را پيشنهاد ميکنيم که موارد بالا در آنها رعايت شده اند مثل کوله پشتي هاي نظامي
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 17:40 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با عرض سلام خدمت دوستان عزیز
وباتشکر از تمام کسانی که ما لطف دارند
در اینجا قصد داریم تا لوازمی را که در کوهپیمایی بیشتر مورد استفاده است را برای شما معرفی کنیم:
۱-کوله پشتی
۲-کفش مناسب کوه
۳-شلوار مناسب کوه
۴-پیراهن مناسب کوه
۵-جوراب
۶-کلاه مناسب
۷-قمقمه
۸-ظرف غذا و بشقاب و قاشق و چنگال
۹-وسیله گرم کردن غذا (بسته به نوع غذا)
۱۰-کتری یا فلاسک چای به همراه قند و لیوان
۱۱-کبریت
۱۲-لوازم کمک های اولیه
۱۳-چراغ قوه
۱۴-عینک مناسب
۱۵-طناب
۱۶-در باز کن
۱۷-چاقو
۱۸-زیر انداز
۱۹-بادگیر
۲۰-باتوم کوهنوردی
البته علاوه بر این وسایل وسایل دیگری هم هست که برای برنامه های طولانی بکار می رود :
۱-کیسه خواب
۲-لباس گرم
۳-لباس زیر اضافی
۴-وسیله روشنایی
و یا وسایلی که برای کوهنوردی حرفه ای بکار می رود:
۱-کوله های قله
۲-کفش کوه
۳-کلنگ
۴-کرامیون
۵-گتر
۶-شنل
و...
که به تناسب نوع محل و فصل وسایل دیگری هم به آن اضافه می شود.
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 15:24 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با عرض سلام خدمت دوستان
با توجه به اینکه در اواخر فصل زمستان هستیم قبل از صعود به کوه لازم می دانم چند توصیه را برای شما یاد آور شوم: -در بردن لباس گرم دستکش و کلاه کوتاهی نکنید. -حتما یخ شکن همراه داشته باشید. -تا آنجا که میتوانید از عینک های ضد اشعه استفاده کنید تا اشعه حاصل از بازتاب نور آفتاب روی برف چشم شما را اذیت نکند. -از کرمهای ضد اشعه آفتاب استاندارد استفاده کنید زیرا این نوع سوختگی پوست بسیار خطرناک است. -قبل از صعود از وضعیت جوی آگاه شوید. -اگر بدن شما آمادگی لازم را را ندارد هرگز به آن فشار نیاورید و بدانید که در زمستان در ماندن برابر است با مرگ. -مواظب تغذیه خود باشید و هرگز نگذارید خیلی گرسنه شوید یا هنگام غذا خوردن خود را خیلی سیر نکنید. -اگر برای آب خوردن از چشمه ها و نهرها استفاده می کنید هرگز به یکباره آب را نخورید بلکه آنرا مزه مزه کرده و با آرامش بنوشید. -حتی المکان از خشکبار در میان راه استفاده کنید. -اگر احساس گرما می کنید به یکباره لباسهای خود را در نیاورید بلکه تک تک آنها را از تن خارج کنید و به آن اندازه به تن داشته باشید که احساس سرما نکنید. -تا آنجا که امکان دارد جلوی مجاری تنفسی خود را با شال گردن یا امثال آن بپوشانید زیرا گرد برخواسته از برف برای انسان مضر می باشد. -از دست زدن پیاپی به برف خود داری کنید زیرا در بلند مدت سبب کاهش دمای بدن می شود. -برای تکاندن برف های نشسته روی لباس خود ابتدا دستکش ها را در آورده سپس بوسیله آن لباس خود را بتکانید. -بدن عرق کرده خود را حتما گرم نگه دارید تا عرق آن خشک شود و آنرا در معرض باد قرار ندهید. -پس از صعود به یکباره بدن خود را سرد نکنید بلکه با کمی قدم زدن آنرا به آرامی سرد کنید.
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386ساعت 11:48 توسط سید حسن رسولی آهاری |
سلام عزیزان
ادامه مطلب ارنگیزان چرا شکراب؟ اگر شما یکبار آب این منطقه را چشیده باشید علت این نامگذاری را خواهید دانست............................................................... پیشینیان بر این باور بودند که آب شکراب خاصیت دارویی دارد و از برای درمان بیماران استفاده می کردند و نیز گفته می شده که این آب جوانی را به انسان باز می گرداند . حتی امروزه هم برخی از کوهنوردان در هنگام بازگشت ظرفهای خود را پر از آب کرده تا اینکه لذت چشیدن این آب گوارا را برای خود طولانی کنند. البته این یکی از نظریه های علل نامگذاری شکراب است.
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 23:27 توسط سید حسن رسولی آهاری |
با عرض سلام خدمت دوستان عزیز
این پست رو با معرفی یکی از جاذبه های گردشگری شهر تهران شروع می کنیم: ارنگیزان یا شکراب ارنگيز و ارنگيزان (يعني ارنگه ي كوچك ) نامهای قدیم و نیز نام مذهبي زرتشتي اين محل به عهد پيش از اسلام آدريان و به لهجه ي محلي اودريون بوده است واز این رو آن را مذهبی می خواندند زیرا که آنجا محل زندگی موبدانی بوده است که برای عبادت به آتشکده قصران یا همان قصر دخترک در چهار کیلومتری شمال غربی آن می رفتند اما با نفوذ اسلام مردم آن خطه کم کم به سمت اسلام گرویدند و به تدریج آتشکده قصران و نام آدریان فراموش شد. امروزه این مکان را تنها با نام شکراب یا به سبب وجود مرقد مطهر چند امامزاده آنرا به نام امامزاده شکراب می شناسند. در شكراب دو بقعه ي باستاني باز مانده از عهد سلجوقيان وجود دارد كه متعلق به 4تن معصوم زاده و يك امامزاده ي خردسال است ودر هر يك از دو بقعه دو نفر از آنها به خاك سپرده شده اند.نام دو تن مدفون در بقعه ي شمال شرقي در زيارت نامه بدين شرح آمده: السيد زاهد و السيد طاهرملقب به سيد امير ابني سيد زين العابدين بن سيد حسن بن زيد بن علي بن حسين بن علي بن ابي طالب .دو تن ديگر كه در بقعه ي جنوب غربي مدفون هستند نامشان به دست نيست و بي گمان همه از يك خاندان بودند.بقعه ي نخستين را ناصرالدين شاه قاجار به سال 1286مورد مرمت قرار داد . ولی بقعه دوم رو به ویرانی رفته و ماهیت خود را از دست داده اما خوش بختانه چندی پیش مورد بازسازی قرار گرفت . اما در مورد موقعیت جغرافیایی شکراب می توان گفت که در چهار کیلومتری شمال غربی روستای زیبای آهار در بخش رودبار قصران شهرستان شمیران قرار دارد. را ه رسیدن به آن بعد از روستای آهار مالرو و خاکی بوده که برای رسیدن به آن باید حدود یکساعت پیاده روی و کوهپیمایی کرد . شکراب یکی از راههای صعود به قله توچال می باشد و نیز می توان از آن با گذشتن از شاهراه معروف توچال به امامزاده داوود و قصر گلکیله ی شهرستانک هم رسید. اگرچه شکراب امروزه یک آبادی مسکونی نمی باشد اما اطراف آن را تا شعاع بسیار زیادی باغات میوه پوشانده است و بیشتر محصولات این محل برای صادرات به کشورهای اروپایی جمع آوری و بسته بندی می شود . در خاتمه از تمامی دوستان عزیز برای دیدن این مکان زیبا دعوت می کنیم.
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 17:46 توسط سید حسن رسولی آهاری |